A little tenderness

Canon PowerShot G10
sinds 30-03-2009
Canon PowerShot G9
01/'08 - 03/'09
Canon PowerShot A610 01/'06 - 01/'08
"Als ik een egeltje was" dacht eekhoorn "Waar zou ik me dan verstoppen?"
Zoekend keek eekhoorn om zich heen.
Hij zocht achter de boomstammen en speurde tussen de struikjes.
Soms dacht hij egel in de sneeuw te zien, maar als hij dan dichterbij kwam,
bleek het een afgewaaid blaadje te zijn.
"Tjonge!" zuchtte eekhoorn "Wat kan egel goed verstoppen"
Speurend spurtte eekhoorn van plekje naar plekje, maar hoe hij ook zijn best deed
zijn vriendje egel was in geen velden of wegen te zien.
Ineens zag hij vertrouwde prikkertjes parmantig uit de sneeuw omhoog steken.
AHA!!! HEBBES!!! dacht eekhoorn triomfantelijk en hij sloop zachtjes dichterbij
om egel eens flink te laten schrikken.
Maar wat was dat nou? Dat was zijn vriendje egel helemaal niet.
Eekhoorn keek nog eens goed naar het bolletje met prikkertjes en hij krabde zichzelf verbaasd met zijn pootje achter zijn oor.
Het was een polletje pijpenstrootje!
Eekhoorn had zich bij de neus laten nemen door een polletje gras.
En nu hij nog eens goed rond keek, zag hij nog veel meer van deze "egeltjes" onder een
laagje sneeuw verstopt liggen.
Zou eekhoorn de èchte egel ooit nog vinden? vroeg hij zich af.
En eekhoorn riep "Egeltje, waar ben je dan toch?"
"Ik kan je niet vinden"
Ineens begon één van de hoopjes sneeuw te wiebelen en schaterlachend kwam de vrolijke snoet van egel tevoorschijn uit de sneeuw.
Egel schudde de sneeuw uit zijn stekeltjes en zei lachend tegen eekhoorn dat hij
nog nooit zo leuk verstoppertje had gespeeld als vandaag in de sneeuw.
Ze gaven elkaar een dikke knuffel omdat ze elkaar weer gevonden hadden
en stevig gearmd liepen ze naar het huisje van egel om daar nog gezellig na te genieten van het buitenspelen
met een lekker kopje warme mosjesthee en een knapperige beukennootjeskoek.
Tekst en foto's ©Seraka
"Laten we tikkertje doen" zei eekhoorn en hij tikte gauw egel op de schouder
en spurtte er gelijk vandoor.
Egel die nog bezig was zijn sjaaltje om zijn nek te binden, keek hem verbaasd na.
"Hé!" zei egel "Dat is flauw! Dat is een valse start!"
Zo snel hij op zijn korte pootjes kon rennen, zette hij de achtervolging in op eekhoorn.
Hij worstelde om in de dikke sneeuwlaag vooruit te komen.
Toen egel op zijn achterste pootjes ging staan, was eekhoorn al in geen velden of wegen meer te bekennen.
Alleen een spoor in de sneeuw verraadde welke kant eekhoorn op was gerend.
Egel volgde het spoor in de sneeuw en kwam uit bij een groepje bomen.
Daar hield het spoor in de sneeuw plotsklaps op.
"Waar was eekhoorn gebleven?" vroeg egel zich af en hij wreef zijn verkleumde pootjes in elkaar om ze te warmen.
"Eekhoorn? Waar ben je?" riep egel.
Hij keek langs de boomstammen omhoog om te zien of zijn vriendje eekhoorn er misschien in geklommen was.
Gniffelend zat eekhoorn hoog in de eik en keek naar zijn vriendje egel beneden in de sneeuw.
Voorzichtig plukte eekhoorn een knikkergal van de takken en liet die zachtjes naar beneden vallen.
-Plok!- Precies op egel's zoekende koppie
Egel schrok zich een hoedje en sprong verschrikt aan de kant.
Boos keek egel omhoog en zag eekhoorn gierend van de lach aan de takken hangen.
"Dit is helemaal niet leuk!" zei egel verontwaardigd, want hij hield er niet van uitgelachen te worden.
"Je had me beloofd dat het leuk zou zijn om in de sneeuw te spelen en daar merk ik nog niets van."
Eekhoorn klauterde razendsnel uit de boom naar beneden en gaf zijn vriendje egel een dikke zoen op de bult op zijn koppie.
"Sorry!" zei eekhoorn "Je hebt gelijk!
Laten we een ander spelletje spelen."
"Ja! Verstoppertje" riep egel enthousiast "en nu ben jij hem!"
Eekhoorn draaide zich om naar de dikke eik, sloot eerlijk zijn oogjes en begon hardop tot 100 te tellen.
Achter zich hoorde eekhoorn zijn vriendje egel zich door de krakende sneeuw uit de voeten maken.
Toen eekhoorn klaar was met tellen, riep hij "100.....ik kom!" en met zijn oogjes weer open draaide hij zich om.
Met knipperende oogjes speurde eekhoorn de omgeving af.
Waar was egel nu zo snel gebleven?
Ppffffff! Hij kon zich wel overal verstopt hebben want zo groot is zijn vriendje egel niet.
(wordt vervolgd!)
Tekst en foto's ©Seraka
Eekhoorn knipperde verbaast met zijn oogjes.
Wat zag hij nou? Wat was het al vroeg licht in zijn boomholletje.
De takken van de boom waar eekhoorn zijn holletje in had gebouwd,
waren versierd met een dikke laag verse sneeuw.
Het ochtendzonnetje kaatste haar allereerste straaltjes van de dag prachtig op de schitterende ijskristalletjes.
"Joepie!" dacht eekhoorn "lekker buiten spelen!"
Hij nam een sierlijke duik in de frisse sneeuw en waste snel zijn vachtje schoon.
Nog sneller als anders at hij zijn ontbijtje en poetste zijn tandjes.
Daarna sloeg hij een warm gebreid sjaaltje om zijn nek en trok zijn wollen mutsje diep over zijn oortjes.
Eekhoorn maakte al plannetjes hoe hij zijn vriendje egel die dag zou gaan verrassen.
Ze zouden lekker saampjes in de sneeuw gaan spelen, besloot hij.
Met een stevige wandelpas haaste hij zich naar het huisje van egel.
Daar aangekomen zag hij de gordijntjes bij het raam nog stevig dicht getrokken.
Eekhoorn bonsde op de deur en hipte ongeduldig op zijn pootjes heen en weer tot hij
zijn vriendje egel aan hoorde komen.
Met een slaperig koppie deed egel de deur open.
"Goeiemorgen slaapkoppie!" riep eekhoorn enthousiast.
En terwijl hij zijn vriendje egel een dikke knuffel gaf, stak hij zijn koude pootjes in egel's nek.
"Ieeekkkkssss!" Egel slaakte verschrikt een kreetje.
"Moet je eens voelen hoe lekker koud het buiten is" zei eekhoorn.
"Laten we fijn gaan buiten spelen vandaag."
"Buiten spelen?" zei egel nog bibberend van de kou.
"Wat dacht je van lekker een winterslaapje doen?"
Egel verlangde al weer naar zijn warme bladerenbedje.
"Mallert!" lachtte eekhoorn "Je gaat toch zeker niet slapen op de mooiste dag van de winter."
Hij plukte egels warme sjaaltje van de kapstok en trok egel mee de sneeuw in.
Egel zakt tot ver voorbij zijn knietjes weg in de dikke sneeuwlaag.
"Dit is helemaal niet leuk" moppert egel zachtjes.
Maar eekhoorn belooft hem met een lachje op zijn snoet dat ze er een echt feestje van gaan maken.
(wordt vervolgd!)
Tekst en foto's ©Seraka

De sneeuwballetjes vliegen hier om je oren 
Wie met modder (klik!) wil spelen, zal nog even geduld moeten hebben
Natuurspeelplaats Landgoed Schothorst, Amersfoort
It's cold outside .....
But I feel spring in my heart

Only early birds.....
catch the first sun



Laatste reacties